special-article

2007/Sep/11

1.

ว่ากันว่ามนุษย์เราเลือกที่จะออกเดินทางด้วยเหตุผลเพียงไม่กี่อย่าง
หนึ่งคือต้องการแสวงหาบางสิ่งบางอย่างเพื่อเป็นแรงบันดาลใจใหม่ๆให้ชีวิต
และอีกหนึ่งคือการเดินทางเพื่อลบร่องรอยแห่งความเจ็บปวดจากเรื่องราวบางอย่าง
น้องชายคนสนิท - ที่แม้จะไม่ได้มีสายเลือดเดียวกันแต่ก็มีสายอารมณ์และความรู้สึกคล้ายคลึงกัน - ส่งภาพชุดหนึ่งมาให้พร้อมข้อความสั้นๆบางอย่าง
"อยู่ที่นี่สบายดีพี่ อากาศดี ฟ้าใส ผู้คนใจดีมาก ถ่ายรูปสนุกเอาไว้จะชวนพี่กับพวกเรามาถ่ายรูปกันอีก"
แต่ไม่มีประโยคไหนที่สะดุดความรู้สึกมากไปกว่าคำว่า "ผมใกล้จะลืมได้แล้ว......"
หยิบดูภาพถ่ายท้องทะเลกว้างใหญ่และขอบฟ้าไกลช่างสดใสจัดจ้าน ตัดกับภาพชายหาดขาวนวลสะอาดตา ณ ที่แห่งนั้นมันคงสวยจริงอย่างที่น้องมันว่าไว้
น่าแปลกที่ภาพถ่ายของมันแฝงด้วยความรู้สึกอะไรบางอย่างที่ฉาบไว้
บางอย่างที่ขาดหายไป
มันคล้ายความรู้สึกของความเหงาที่ไร้ขีดจำกัดและถวิลหาใครสักคน - ใครสักคนที่ขาดหายไปและควรจะได้อยู่ในภาพใบนี้และอีกหลายๆภาพที่ส่งมา
คนที่จะเติมเต็มทุกสิ่งทุกอย่างในภาพและในชีวิตของไอ้น้องชายคนนั้น
เธอไปไหน?

2.

"ตะรุเตา" คือชื่อที่ปรากฎอยู่ด้านหลังภาพใบนั้น
ที่แท้ไอ้น้องชายมันเลือกเดินทางไปยังทะเลใต้ที่ห่างไกล เงียบสงบ เพื่อทวนหัวใจตัวเองอีกครั้ง
ผมนึกในใจเบาๆว่ามันเข้าใจเลือกสถานที่เดินทางไป เพราะที่เกาะตะรุเตา หรือเขตอุทยานแห่งชาติตะรุเตานั้นในอดีตเคยเป็นที่คุมขังนักโทษการเมืองในอดีตที่โด่งดังไม่น้อย
ยังคลับคล้ายคลับคลาเหมือนเคยโดนดุในสมัยเล็กๆว่าหากดื้อนักจะโดนจับส่งไปที่เกาะตะรุเตา
ความจริงแล้วตะรุเตา อันมีรากศัพท์จากคำว่า "ตะโละเตรา" ซึ่งเป็นภาษามลายูซึ่งแปลว่ามีอ่าวมาก เป็นนิคมฝึกอาชีพและสถานที่กักกันนักโทษ ซึ่งถือเป็นคุกที่มียุทศาสตร์ดีเยี่ยมเนื่องจากตั้งอยู่บนเกาะที่ห่างไกลทำให้แทบไม่ต้องคิดถึงเรื่องของการหลบหนี
เพียงแต่ผลกระทบจากสงครามโลกครั้งที่ 2 ทำให้นักโทษและผู้คุมขาดแคลนอาหารถึงขั้นต้องออกปล้นสะดมจากเรือต่างๆจนสุดท้ายก็โดนปราบจนสิ้นจากรัฐบาลอังกฤษที่เข้ามาปกครองมลายูในช่วง พ.ศ.2489
เกาะตะรุเตาจึงกลายเป็นเกาะร้างเหลือไว้เพียงตำนานและวิญญาณที่ว่ากันว่ายังมีผู้ที่เฝ้าปกปักษ์เกาะแห่งนี้อยู่
กระทั่ง 19 เม.ย.2517 กรมป่าไม้ก็ได้มีการประกาศให้เกาะตะรุเตากลายเป็นอุทยานแห่งชาติตะรุเตาขึ้น และเป็นอุทยานแห่งชาติทางทะเลแห่งแรกของไทย
หวนคิดถึงชีวิตของน้องแล้วรู้สึกเหมือนมันเป็น "นักโทษหัวใจ" อย่างไรชอบกล?

3.

ทะเลที่ตะลุเตาสวยและสงบมาก มีหลายอ่าวให้เลือกพักผ่อนโดยหาดสวยที่สุดอยู่ที่อ่าวพันเตมะละการวมถึงอ่าวตะโละวาว ซึ่งเคยเป็นที่คุมขังของนักโทษการเมืองในอดีต
นอกจากนี้ยังมีถ้ำจระเข้ที่มีหินงอกหินย้อนวิจิตรงดงามตลอดความลึกกว่า 300 เมตร ซึ่งก่อนจะได้ยลความงามในถ้ำใต้ทะเลก็ต้องล่องเรือผ่านคลองพันเตมะละกาที่อุดมไปด้วยป่าชายเลนที่อุดมสมบูรณ์
แต่ผมเชื่อว่าไอ้น้องคงไปนั่งค้นหาคำตอบในชีวิตที่จุดชมวิวที่ผาโต๊ะบู ที่จะมองเห็นเกาะแก่งมากมายไม่ว่าจะเป็นเกาะไข่ เกาะกลาง เกาะอาดัง เกาะราวี หรือหมู่เกาะเภตรา
และเกาะหลีเป๊ะ อีกหนึ่งเกาะที่สวยงามที่มีปรากฎอยู่ในภาพถ่ายชุดที่อยู่ในมือด้วย
มาทราบเอาในภายหลังว่าการเดินทางระหว่างเกาะต่างๆในเขตอุทยานแห่งชาติตะรุเตาไม่ได้ลำบากยากเย็นอะไร เนื่องจากเป็นอุทยานแห่งชาติจึงมีเรือบริการที่ไว้วางใจได้
ใครใคร่ท่องเที่ยวก็ท่องไป หากใครใคร่จะดำน้ำเบิกตาดูความงดงามใต้ท้องทะเลสีฟ้าก็ดูได้ตามสะดวก
ความงดงามของโลกใต้ทะเลที่ตะรุเตานั้นไม่อาจบรรยายยออกเป็นถ้อยคำได้ถนัดนัก
จะดีกว่ามากถ้ามีโอกาสได้ไปสัมผัสดูสักครั้ง

4.

จากภาพของท้องทะเลกว้างไกล สู่ภาพของรถบัสโดยสารสีส้มคันหนึ่งที่มีข้อความว่า "ตรัง-สตูล" และภาพตึกรามบ้านช่องในตัวเมืองสตูล
เป็นไปได้ที่เจ้าน้องชายมันคงจะเดินทางออกจากเกาะตะรุเตาและหลีเป๊ะแล้ว
นั่งดูรูปหลังๆ แม้จะยังให้ความรู้สึกแอบเหงาอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ถึงกับรู้สึกว่าขาดองค์ประกอบสำคัญอะไรบางอย่างไป
ตะรุเตาอาจจะเคยเป็นสถานที่คุมขังนักโทษมาก่อน
แต่สำหรับเจ้าน้องชายที่เป็นนักโทษหัวใจคนนี้ คงจะถึงกำหนดพ้นโทษแล้วจึงออกเดินทางมาได้ด้วยหัวใจที่แข็งแรงขึ้น
ผมเปิดกลับมาดูรูปรถบัส ตรัง-สตูลอีกครั้ง
หากเจ้าน้องจะเดินทางต่ออีก การเดินทางครั้งนี้คงจะเป็นการเดินทางเพื่อแสวงหาแรงบันดาลใจอะไรสักอย่างในชีวิต
เชื่อลึกๆว่าอีกไม่นาน คงจะมีข่าวคราวส่งมาที่กล่องไปรษณีย์สีแดงที่อยู่หน้าบ้านเอง..


** ชิ้นนี้เป็นคอลัมน์พิเศษในหน้าท่องเที่ยวของนิตยสารไทยในอังกฤษ ThaiSmile
แอบเอามาลงก่อนครับ พอดีเขียนแล้วรู้สึกชอบดี
ความจริงไม่ได้ไปเที่ยวเองหรอกครับเพราะงานเยอะช่วงนี้
เลยได้อาศัยเรื่องและรูปจากน้องอาร์ม+ปรับนิดปรับหน่อยให้ดูมีเรื่องราวขึ้น (จุ๊ๆอย่าบอกใครเชียว^^)
ถ้ามึคนอ่านแล้วชอบ - บางทีในอนาคตอาจจะไปลองทำงานนิตยสารท่องเที่ยวก็ได้นะ? :)

special thx : อาร์มเอ๊ย..ช่วยให้พี่รอดตายไปได้หวุดหวิด 55



ลูกแม่กิ่ง
View full profile